Ditjes en datjes uit de Mercurius
Het is kermis in Oosterhout en dat moest gevierd worden.
Sam en Daan zijn met mama en oma een kijkje gaan nemen.
Het resultaat was lachende snoetjes en ritjes in de buggies, minicars, indianentrein en de draaimolen.
Sam mocht ook touwtjes trekken en heeft een mooi vliegtuig “gewonnen”.
Na afloop zijn er nog oliebollen ingeslagen die thuis opgesnoept zijn.
Daan heeft, in navolging van Sam, de waterpokken nu ook te pakken. En niet te zuinig ook! Bij Sam bleef het aantal blaasjes nog redelijk beperkt, maar Daan is van boven tot onder helemaal bedekt. Zelfs plaatsen als zijn tong, zijn edele delen en zijn voetzolen hebben ze weten te vinden. En Daan? Die vind het allemaal niet zo leuk. In slaap komen lukt bijna niet, want dan moet hij op z’n bultjes gaan liggen en dat jeukt als de ziekte natuurlijk. Om het jeuken wat te verzachten smeren we Daan wel in met een goedje en dat vindt hij dan wel weer lekker, want het verzacht de jeuk en de pijn wat.
Hopelijk is Daan er snel vanaf (en wij ook), want hij heeft echt geen idee wat hem overkomt en wij kunnen onze knul van 15 maanden dat ook niet uitgelegd krijgen.
Edit 2007-07-10: Bericht ietwat aangepast
Er heeft weer iemand zitten klussen op de PC en ziehier het resultaat:
Een leuke slideshow van de foto’s van de vakantie in Well.
Marjolein liep al geruime tijd met de wens rond en afgelopen week hebben we het uiteindelijk gedaan: we hebben een bolderkar gekocht!
Geen nieuwe, maar een mooie tweedehandse. In lekkere fleurige kleuren en voorzien van mooie luchtbanden. Ook heeft de vorige eigenaar een mooie uitbreiding aan de bolderkar gemaakt, waarin je een hoop spullen kunt stoppen. Makkelijk als we op stap gaan want dan kan daar al het kinderbaggagespul in.
En Sam en Daan? Die maakt het niets uit hoe dat dat ding eruit ziet. Rijden in een bolderkar is gewoon GAAF!
Daan is afgelopen woensdag weer op keuring geweest. Alles was goed en er waren verder geen op- en aanmerkingen. Hij heeft verder weer een tweetal prikken gehad:
Van het eerste vaccin kon Daan meteen last krijgen. De tweede kon binnen vijf tot tien dagen zorgen voor bijverschijnselen. Tot op heden is het beperkt gebleven tot wat verminderde eetlust en een verhoogde vermoeidheid. Nog wat meetgegevens voor de statistieken:
En ziedaar! Een paar dagen na zijn eerste verjaardag heeft Daan een aantal meters gelopen. Alsof het hem totaal geen moeite kostte en met een blik van “ik kon dit eigenlijk twee maanden geleden ook al” heeft hij al een aantal malen de kamer rondgestruind. Uiteraard was de camera ook ter plaatse:
Wat vliegt de tijd toch weer voorbij. Het is alweer een jaar geleden, dat er drie mensen een geheimpje hadden. Pa, ma en tante Jolanda. Nooit gedacht dat ons geheimpje uit zou groeien tot zo’n leuk kereltje.
Daan, namens al je ‘fans’:
Dit jaar moest Sam er weer aan geloven en voor Daan was het de eerste keer: 
carnaval. Waar Sam het vorig jaar nog wel kon waarderen, moest hij dit jaar niets hebben van al dat verkleden. Zeker met de optocht weigerde hij een mooi pak aan te trekken. Daan daarentegen vond het allemaal wel best en voelde zich prima thuis tussen al het andere verkleedde volk. Waar Daan bij de optocht alles heel mooi en interessant vond, had Sam meer de aandacht voor snoepjes en tractoren. Aan het eind was hij zelfs zo moe dat hij in de buggy lag te slapen.
De volgende dag mochten ze allebei weer hun carnavalspak aan en Sam
was zowaar iets gewilliger. Als een echte indiaan heeft hij de hele dag rondgelopen. We mochten zelfs nog een leuke fotoserie maken van beide heren. Morgen is er nog de kinderoptocht en daar mogen ze samen met Marjolein naar toe. Afwachten maar of ze verkleed of niet willen….
Er zijn ook weer een hoop foto’s gemaakt. Daarvoor mag je in het fotoalbum kijken.
De heertjes zijn afgelopen week lekker met z’n tweetjes in bad gegaan. Voor Marjolein wel net zo gemakkelijk, die twee badsessies in een. Samen spelen is vooral voor Daan erg leuk, je ziet ook zijn enthousiasme. Sams zijn reactie daarentegen is zoals altijd wanneer Daan druk om hem heen aan het bewegen is…. een heerlijk ongeinteresseerde “nie meer leuk”.
Ach, zolang anderen het maar wel leuk vinden, toch?
Afgelopen woensdag (de 10e) was het weer zover en mocht Daan voor de keuring naar het consultatiebureau. Er zijn niet veel bijzonderheden te melden, alleen dan dat Daan niet zo hard gegroeid is in kilogrammen en centimeters. Dit komt omdat hij al een tijdje niet meer zoveel borstvoeding kreeg als voorheen en sinds deze week zelfs geen borstvoeding meer. En dan groeien kinderen ineens niet meer zo hard. Kwaad kan het verder uiteraard niet. Verder was alles prima met Daan.
Nog wat gegevens voor de statistieken:
www.vandermade.org is powered by WordPress 2.3.2 and Unnamed 1.217 by Xu Yiyang
Entries (RSS) and Comments (RSS)
