Marjolein behoort nu officiëel tot de dertigers. Iets waar ze natuurlijk al jaaren naar uit heeft gezien . Vandaag doen we het feestje van afgelopen zaterdag nog eens dunnetjes over. Taartje, drankje, hapje… iedereen happy!
En Marjolein? Ach, die zal er maar gewoon aan moeten wennen dat ze de magische 30 is gepasseerd.
Wederom is Sam ziek. Hij ziet er witjes uit met rode wangen en heeft koorts. Hij wil graag bij mama hangen en rustig wat spelen. Een paar weken geleden was het ook al raak… Snel beter worden hoor, je verjaardag komt eraan!!
Het is kermis in Oosterhout en dat moest gevierd worden.
Sam en Daan zijn met mama en oma een kijkje gaan nemen.
Het resultaat was lachende snoetjes en ritjes in de buggies, minicars, indianentrein en de draaimolen.
Sam mocht ook touwtjes trekken en heeft een mooi vliegtuig “gewonnen”.
Na afloop zijn er nog oliebollen ingeslagen die thuis opgesnoept zijn.
Verder heeft Sam nog een aantal spelletjes mogen doen. Blokken stapelen op bepaalde manieren en lijnen trekken op papier. Ook ballen vangen behoorde tot de oefeningen. Thuis bakt hij er meestal niet veel van, maar nu ving hij alle ballen. Net z’n vader, pas presteren wanneer het van je verwacht wordt, hahaha.
Daan heeft, in navolging van Sam, de waterpokken nu ook te pakken. En niet te zuinig ook! Bij Sam bleef het aantal blaasjes nog redelijk beperkt, maar Daan is van boven tot onder helemaal bedekt. Zelfs plaatsen als zijn tong, zijn edele delen en zijn voetzolen hebben ze weten te vinden. En Daan? Die vind het allemaal niet zo leuk. In slaap komen lukt bijna niet, want dan moet hij op z’n bultjes gaan liggen en dat jeukt als de ziekte natuurlijk. Om het jeuken wat te verzachten smeren we Daan wel in met een goedje en dat vindt hij dan wel weer lekker, want het verzacht de jeuk en de pijn wat.
Hopelijk is Daan er snel vanaf (en wij ook), want hij heeft echt geen idee wat hem overkomt en wij kunnen onze knul van 15 maanden dat ook niet uitgelegd krijgen.
Helaas zit het er weer op. Wij zijn afgelopen vrijdag al teruggekomen, maar Sam mocht van opa en oma nog een paar nachtjes blijven en is vandaag met Jolanda en Vincent mee naar huis komen rijden.
Ondanks het weer hebben we enorm genoten afgelopen week. Wij zaten lekker in een chalet op loopafstand van de kampeerplaats van Wim en Marian. Sam maakte er een dagtaak van om op zijn (regen)laarsjes heen en weer te lopen tussen beide locaties. “Sam even weg.” en daar ging hij weer.
Helaas had Sam de waterpokken en dus mocht hij niet het zwembad in. Daan daarentegen heeft meerdere malen in het (nieuwe) zwembad rondgedobberd. Sam mocht dan mee op fietstocht, dus ook hij heeft zich geen moment verveeld. En wat niet weet….
Later zullen nog wel de foto’s volgen. Voor nu is het weer zaak terug te keren naar de alledaagse bezigheden. En vooral Sam heeft het daar vaak moeilijk mee na een vakantie.