Wat een pokken
Daan heeft, in navolging van Sam, de waterpokken nu ook te pakken. En niet te zuinig ook! Bij Sam bleef het aantal blaasjes nog redelijk beperkt, maar Daan is van boven tot onder helemaal bedekt. Zelfs plaatsen als zijn tong, zijn edele delen en zijn voetzolen hebben ze weten te vinden. En Daan? Die vind het allemaal niet zo leuk. In slaap komen lukt bijna niet, want dan moet hij op z’n bultjes gaan liggen en dat jeukt als de ziekte natuurlijk. Om het jeuken wat te verzachten smeren we Daan wel in met een goedje en dat vindt hij dan wel weer lekker, want het verzacht de jeuk en de pijn wat.
Hopelijk is Daan er snel vanaf (en wij ook), want hij heeft echt geen idee wat hem overkomt en wij kunnen onze knul van 15 maanden dat ook niet uitgelegd krijgen.
Edit 2007-07-10: Bericht ietwat aangepast
ach gossie..gossie wat zielig en zelfs nog een klein lachje erbij. Je bent beslist de winnaar wat de puistjes betreft en echt een lief zielig hoopje mens.Ook dat slapen een ramp voor allen en er staat wel 2 weken voor ?.We kunnen alleen meeleven op afstand wat we ook voor de volle 100% doen!!. Een extra dikke lieve jeukvrije knuffel met dito dikke kus van oma en opa roos.
Lief waterpokje van ons, we hebben gezien hoe erg het was maar ook dat het nu gelukkig wat beter lijkt te gaan. Hopelijk verdrogen de bultjes snel en ben je snel van de jeuk (en pijn) af.
Ook is het voor Sam en jou een geluk dat het niet heel erg warm was, want dan heb je er, denken we, nog meer last van.
Een heel voorzichtig beterschapskusje en leven we heel erg mee !
Dag lieverd !
Opa Wim en Oma Marian